nad morzem

Wybrzeże Gdańskie położone jest prawie w środku północnej części kraju, którego skrajny punkt stanowi przylądek Rozewie, znajdujący się na 54°50/ szerokości geograficznej północnej. Spośród nadmorskich województw — gdańskie posiada najdłuższą granicę morską, wynoszącą 260 km, co stanowi prawie 50% ogólnej długości granicy morskiej Polski. Jest to związane z głęboko wcinającą się w ląd Zatoką Gdańską oraz wydłużonymi mierzejami: Helską i Wiślaną. Continue reading…

Dzieje portu w Gdańsku
Badania archeologiczne przeprowadzone w latach 1955— —1961 pozwalają mniemać, że port gdański z okresu X— —XIII wieku położony był w dawnym zakolu Motławy, pomiędzy grodem na wyspie a podgrodziem, czyli w obrębie ulic: Tartacznej, Obrońców Poczty Polskiej, Sukienniczej, a Targiem Rybnym. Continue reading…

WESTERPLATTE. Tutaj w dniu 1 września 1939 roku o godzinie 4.45 rozpoczęła się II wojna światowa.
Do roku 1920 Westerplatte było morskim letniskiem kąpielowym. Później gdańszczanie przekazali Polsce teren o powierzchni 0,8 km2 w bezpłatną „wieczystą dzierżawę”, gdzie założona została Wojskowa Składnica Tranzytowa. Continue reading…

WISŁOUJŚCIE. W miejscu, gdzie dzisiaj oglądać można ruiny świetnej niegdyś warowni, za czasów krzyżackich, w drugiej połowie XIV wieku, stał drewniany blokhaus z potężnych belek. Zadaniem tej strażnicy było kontrolowanie ruchu statków oraz zabezpieczenie portu przed wtargnięciem od strony morza niepożądanych przybyszów.
Continue reading…

Od ujścia idziemy 2300 m na południe kamienną groblą do wsi GÓRKI WSCHODNIE. Stąd można przeprawić się na drugą stronę rzeki do GÓREK ZACHODNICH. Po przeprawieniu się wchodzimy po schodkach (na z daleka widoczne wzniesienie (23 m n.p.m.), na którym stoi wieża triangulacyjna. Jest to ŹRÓDLANA GÓRA, z którą wiąże się legenda o pięknej córce rybaka, która konieczne chciała mieć za męża królewicza. Continue reading…

JANTAR. Pierwszą wzmiankę o wsi znajdujemy w księgach komturii malborskiej z roku 1400. Nazwa wsi wywodzi się od nazwy bursztynu, zapożyczonej w XIX wieku z języka rosyjskiego.
Bursztyn obok ryb i zwierzyny był od dawna jednym z bogactw mierzei gdańskiej. Urzędnicy zakonu krzyżackiego skrupulatnie pilnowali, aby wszystek bursztyn dostarczony był do rąk krzyżackiego fiszmajstra, który z kolei przekazywany był do wielkiego szafarza w Królewcu. Nie brak było naturalnie takich, którzy na własną rękę próbowali handlować bursztynem. Dla tych przewidziane były surowe kary. Continue reading…